Wil je echt veranderen/groeien of blijf je liever een ‘verander-me-nietje’

Het zou een flauwe opmerking zijn om te beweren dat groei- of veranderingsprocessen in een organisatie altijd vlot en simpel gaan. Het vraagt vaak training, flexibiliteit en de durf om keuzes te maken. Hierdoor wordt je als mens vaak meer gestretcht dan je lief is. Anderzijds weet ik uit ervaring dat het de moeite loont, wat er ook gebeurt tijdens het proces, je leert ‘altijd’ iets!

Ondertussen heb ik al heel wat veranderingsprocessen mee ondersteund en het frappeert mij telkens weer (ondanks het feit dat ik weet dat dit zal gebeuren) dat de ‘verander-me-nietjes’ in actie komen als het proces van groei of verandering echt inzet en het tastbaar wordt in het team of in de organisatie. Paradoxaal genoeg zijn het soms zelfs die personen die de verandering mee initieerden of in zeldzame gevallen de opdrachtgevers zelf.

Het praten over veranderen is toch net weer wat anders dan zelf in het proces te stappen. Een veranderproces is een uitdagend groeiproces voor alle betrokken partners of partijen en dat vraagt heel wat inzet en niet iedereen is hier klaar voor of neemt die kansen die zich voordoen te baat.

Ik wil hier absoluut geen oordeel vellen over de mensen die deze leerkansen laten liggen en noem ze gewoon de  ‘verander-me-nietjes’ omdat ik de andere spelers echte ‘vergeet-me-nietjes’ vind. Deze laatsten willen echt niet vergeten worden in het proces. Zij willen mee vorm geven aan de nieuwe uitdaging, het team, de organisatie, enz. Zij zoeken mee naar oplossingen, werken aan zichzelf en hun team. De dynamiek die deze mensen teweegbrengen in teams is van onschatbare waarde voor het geheel maar zeker ook voor hun eigen groeiproces. Dat bewijst nog maar eens dat je alleen maar dan kan groeien als je er zelf klaar voor bent!

De ‘verander-me-nietjes’ kenmerken zich door ‘opvallend afwezig’ of net heel ‘luid aanwezig’ te zijn. Ze voelen zich vaak geanalyseerd of op de rooster gelegd door de procesbegeleider terwijl dat zij/hij hen enkel een spiegel voor houdt.  ‘verander-me-nietjes’ gaan meestal opzoek naar supporters binnen hun team om hun eigen gedrag te rechtvaardigen en hebben zelden of nooit door dat hun eigen gedrag bijzonder negatieve gevolgen kan hebben op het groeiproces van het team.

img_20160908_141245

Je zal misschien denken dat ik alleen spreek over de medewerkers maar niets is minder waar want de ‘verander-me-nietjes’ zitten op elk niveau in een team/organisatie/bedrijf! Afhankelijk van hun plaats in een organisatie zal de impact van dit gedrag al dan niet grote gevolgen hebben. Soms zijn het zelfs die mensen die je aangesproken hebben om de verandering te initiëren want ‘praten over’ en ‘doen’ blijken dan plots twee verschillende werkwoorden te zijn. Toxische ‘verander-me nietjes’ kunnen een verlammend effect hebben, in eerste instantie op zichzelf en in tweede instantie op het team of de groep waarmee je aan de slag wilt gaan.

Tijdens een veranderproces komen de ‘verander-me-nietjes’ en de ‘vergeet-me-nietjes’ samen in actie en ze hebben niet altijd de kracht om elkaar te versterken. Soms zorgt dit voor moeilijke of pijnlijke confrontaties maar ik merk wel dat een professionele begeleiding kan zorgen voor dynamische dialogen. Mensen die niet willen veranderen/groeien moet je niet kost wat kost willen veranderen. Ze zijn immers niet kapot en ze moeten niet gemaakt worden! Per definitie heeft elk mens het recht om zelf te beslissen wat hij/zij met zijn/haar leven wenst te doen. Alleen moeten ze dan wel consequente keuzes durven maken.

Ik volg de stelling van Prof. Ellen Van Oosten van CWRU die heel helder en duidelijk stelt dat je mensen niet kan coachen of laten groeien als ze dat zelf niet willen. Dit is voor mij echt de kern van coaching. Het heeft immers geen zin om mensen te willen overtuigen van iets waar ze zelf niet in geloven. Trouwens moeten wij als coach iemand maken of overtuigen om te groeien?! Ik ben er net van overtuigd dat dit niet het geval is!

img_20160908_140620

Als Appreciative Coach heb ik geleerd om deze weerstand duidelijk te benoemen en het niet uit de weg te gaan of met de mantel der liefde te willen toedekken. Het kan bijzonder krachtig zijn om deze weerstand mee te nemen in het proces. Natuurlijk willen wij het liefst van alles zoveel mogelijk mensen meenemen in een positieve flow. Maar de weerstand benoemen en bespreekbaar maken geeft ruimte aan iedereen. Zelfs de ‘verander-me-nietjes’ krijgen op dergelijke momenten de ruimte om zichzelf te mogen zijn. Het is maar door iedereen de nodige zuurstof te geven dat je onverwachte kantelmomenten kan veroorzaken.

 

Suzy 🙂

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply