Inspiratiebronnen

“If I have seen further it is by standing on the shoulder of giants.” (Isaac Newton)

Deze quote van Newton is er een uit het leven gegrepen. Want ik heb het gevoel dat ik nog dagelijks op de schouders van reuzen sta. Ik ben wie ik ben dank zij de mensen die ik op mijn pad tegen kom en met wie ik verder ga of tot ziens zeg. Heel wat van mijn familie, vrienden en collega’s zijn mijn helden voor wat ze betekenen in mijn leven of voor wie ze zijn en wat ze doen.

Een aantal van mijn grote helden heb ik ondertussen persoonlijk leren kennen en hun authenticiteit, gedrevenheid en kennis geven mij de kracht om te kiezen waarin ik geloof.

Brené Brown gaf mij (en iedereen die haar boeken leest) een schitterend geschenk in de vorm van een passage uit de speech van Theodore Roosevelt, “The Man in the Arena” deze voordracht gaf hij op 23 april 1910 aan de Sorbonne in Parijs. Deze passage komt uit het boek Daring Greatly van Brené Brown.

How the courage to be vulnerable transforms the way we live, love, parent and lead:

“It is not the critic who counts; not the man who points out how strong stumbles, or where the doer of deeds could have done them better. The credit belongs to the man who is actually in the arena, whose face is marred by dus tand sweat and blood; who strives valiantly; who errs, who comes short again and again, because there is no effort without error and shortcoming; but who does actually strive to do the deeds; who knows great enthusiasms, the great devotions; who spends himself in a worthy cause; who at the best knows in the end the triumph of high achievement, and who at the worst if he fails, at least fails while daring greatly…”

Telkens weer geeft deze tekst mij de moed om te blijven geloven en te blijven proberen want ik sta maar wat graag met mijn beide voeten in de arena.

Ik wil niet in de tribune gaan zitten om op een afstand te kijken naar mijn leven of de wereld! Ik wil er middenin staan en volop leven met alles erop en eraan…ook de minder leuke momenten zijn er een onderdeel van. Als Appreciative Coach heb je geen magische gaven waardoor je altijd en overal een oplossing vindt of weet… maar je hebt wel een rotsvast geloof in het positieve, in de kracht van mensen en het leven.